Als alles goed komt

Ik zit nu in zo’n fase dat mijn hoofd me de hele tijd vertelt dat als ‘dit’ geregeld is, dat alles goed komt. 

Maar behalve dat ene is voor de rest alles eigenlijk al goed.

En zo lijkt mijn leven in elke fase weer een nieuw ‘probleem’ te hebben wat moet worden opgelost.

Leven zoals iedereen

Dat ik me in deze periode ook vaker afvraag waarom ik niet een leven heb zoals iedereen.

Een leven waarin je je continu laat leven.
Met een negen tot vijf baan, twee of drie kinderen, een hond, en een man.

Allemaal mensen om je heen die continu iets van je moeten.

Dat je je bed uit moet omdat iemand eten moet, naar school of omdat het gewoon belangrijk is om even contact te maken met de mensen die je om je hebt.

Eerst 2,5 uur voor jezelf

Nu zou je misschien denken dat ik op elk gewenst tijdstip op kan staan en urenlang kan uitslapen als ik dat wil.

Dat is ook zo, op veel dagen van de week, want ik werk voor mezelf en heb dus geen kinderen, hond of man om me heen.

Maar ik durf wel te wedden dat ik eerder mijn bed uit kom dan jij.
Dat is namelijk om half zes, elke ochtend, ook in het weekend, zeven dagen per week.

Dat is omdat ik van de ochtend hou, van de dag vroeg beginnen, van genoeg slaap en op tijd naar bed.
Om uitgeslapen mijn dag te beginnen.

Als ik om acht uur bij mijn vaste koffietentje mijn laptop open en aan het werk ga, heb ik er ook al een ‘halve dag’ opzitten.

Als mijn wekker gaat besteed ik eerst tijd an mezelf, ik doe een meditatie, ga douchen, maak een uitgebreid ontbijt en lees de krant.

Ik besteed elke ochtend 2,5 uur aan mezelf voordat ik begin met werken.

Je laten leven

Maar nu weer even terug naar dat gevoel dat nu soms tot me komt.
Dat het leven een stuk makkelijker zou zijn als ik me weer meer zou kunnen laten leven.

Waar die behoefte vandaan komt?
Het heeft te maken met mijn ondernemers bestaan.
Wat ik helemaal zo heb ingericht zoals ik het voor me zag.

Alleen kwam daar in februari opeens een kink in de kabel.
Want jarenlang droomde ik ervan om mijn eigen Yoga Retreats te kunnen geven.
Maar na 22 keer ‘Retreaten’ was daar opeens een stem in mezelf dat het wel genoeg geweest was.

Waarom de lol er vanaf was

Dat ik de retreats die ik gaf helemaal onder de knie had, dat ik niks meer voor hoefde te bereiden.
Dat de dag als het ware vanzelf liep, dat ik intuïtief aanvoelde wat elke groep nodig had en ik daar subtiel de dag op aanpaste.

Wat voor mij voelde dat de lol er vanaf was.
Dat ik me er niet meer in kon vastbijten, of zoals een van mijn eigen yoga teachers ooit zei: dat er ‘groeipijn’ is.

Dat je het net nog niet helemaal onder de knie hebt, dat het iets van je vergt, je uit je comfort zone trekt.
Ik miste de groeipijn.

Groeipijn is pijn die je rijpt, en je verder brengt.
Het is als een vlinder die uit een cocon komt.
Dit is een moeilijk proces om ervoor te zorgen dat een vlinder sterke vleugels krijgt.
Dat als het proces uit de cocon makkelijk zou zijn, de vlinder geen sterke vleugels krijgt.

En zo was er in het geven van mijn Retreats geen cocon meer waar ik uit kon breken.

I’ve got this

Nu kun je ook iemand zijn die denkt: ‘I’ve tot this.’
Om het vervolgens tot in de eeuwigheid te herhalen.
Het is vrij helder, zo iemand ben ik niet.

Dat had ik dus niet ingecalculeerd toen ik aan mijn ondernemers avontuur begon. Ik wist het zeker, dit was het, de combinatie van Coaching & Retreats.

Het raakte me ook diep toen ik me realiseerde dat ik aan mezelf moest toegeven dat dit het toch niet meer was.
Het voelde een beetje zoals met een liefde zijn, waar wel liefde is maar waarbij het gewoon niet werkt.
En dat doet pijn.

Zo gaf ik drie weken geleden mijn laatste Retreat en merkte ik dat de pijn al was weggezakt en het voelde als een mooie afsluiting.

Op ontdekkingstocht

En dus begon ik de afgelopen maanden opnieuw een proces om te ontdekken wat ik wilde.

Ik sprak met mensen uit mijn netwerk, met bureaus, met organisaties en zo langzamerhand wordt het beeld steeds duidelijker.

Dat ik behoefte heb aan complexiteit, om me ergens in vast te bijten, om iets verder te brengen van A naar B net zoals ik dat met mijn 1-1 coaching cliënten doe.
Om beweging te creëren.
Om uitgedaagd te worden om zelf weer meer groeipijn te ervaren.

En misschien ook wel een stukje om weer wat meer geleefd te worden in plaats van alles zelf steeds in beweging te brengen.
Dat ik niet altijd helemaal zelf bepaal aan welke knoppen er gedraaid mag worden.

Tegengewicht

Zodat er weer meer evenwicht ontstaat.
Meer kracht naast de zachtheid.
Een tegengewicht, wat soms kan schuren en knetteren, wat zorgt voor groeipijn.

Hoe is dat voor jou?
Waar word jij nog in uitgedaagd?
En waar voel je dat er weer meer in beweging mag komen?

Happy Summer!

Elian Vermeulen
Holistisch coach

Voel jij dat het tijd is om een stap voorwaarts te doen?
Lees hier meer over op mijn coaching pagina.

Als alles goed komt